Deszszszcz.

"Kto to widział, żeby w czerwcu kupować rajstopy!" - powiedziała mama dzisiaj.

Moja siostra siedzi w pokoju i zrzędzi, bo mokro, bo pada, bo zimno, bo idzie na zakupy z przyjaciółkami, a w taką pogodę jej się nie chce, bo musi ubierać kurtkę i nie widać jej nowej bluzki.

A tata wrócił z pracy i poszedł spać, bo on nie umie w taką pogodę normalnie funkcjonować.

A ja?

Nie, nie ubrałam kaloszy i nie poszłam skakać po kałużach.

Nie, nie kręciłam się w deszczu.

Nie, nie wymyśliłam żadnej bajeczki o kropelkach.

Bo ja w sumie też nie lubię takiej pogody.

Ale stanęłam w szkole na przerwie w oknie.

I patrzyłam, jak ten kolorowy normalnie świat zrobił się szary i brzydki.

Na te brudne ulice.

Fuj.

Ale koło brudnych domów stały drzewa.

Zielone.

Lubię zielone drzewa.

I wiecie co?

One piły.

Trochę milej mi było wracać do domu przez te brudne, szare, deszczowe ulice.